Jezu, ucisz nasze burze

 Jezu, ucisz nasze burze

Tekst inspirowany Ew. (Mt 8, 23-27) – Uciszenie burzy na jeziorze

Na wzburzonym życia morzu
Płynie łódź pośród ciemności,
Ty, o Jezu, jesteś z nami,
Źródłem wiary i ufności.

Jezu, ucisz nasze burze,
Pokój sercom naszym daj.
Gdy się lęk i ciemność zbliża,
Ty nas prowadź do swych bram.

Kiedy fale biją mocno,
A nadzieja gaśnie w nas,
Ty wyciągasz swoje dłonie,
Przychodzisz w zbawienny czas.

Jezu, ucisz nasze burze,
Pokój sercom naszym daj.
Gdy się lęk i ciemność zbliża,
Ty nas prowadź do swych bram.

Ty rozkazujesz wichrom świata,
Ciszę niesiesz pośród fal.
W Tobie siła, w Tobie życie,
Ty oddalasz każdy żal.

Jezu, ucisz nasze burze,
Pokój sercom naszym daj.
Gdy się lęk i ciemność zbliża,
Ty nas prowadź do swych bram.

A gdy przyjdzie kres wędrówki
I ucichnie życia nurt,
Poprowadź nas do swej chwały,
Do wieczystych nieba wrót.

Jezu, ucisz nasze burze,
Pokój sercom naszym daj.
Gdy się lęk i ciemność zbliża,
Ty nas prowadź do swych bram.
Amen.